Friday, May 24, 2013

Thoughts of EHSM2013

This was an email conversation with my advisor, Dr. G. Padmanbhan of NDSU


First day, opening speech was under the topic Convergence of Nanotechnology and Microbiology: Emerging Opportunities for Water Disinfection Integrated Urban Water Management, and Risk Assessment, Prof. Dr. Pedro J.J. Alvarez, Rice University, USA (

A series of results of studies related to uses of Nanotech and Microbiology was presented, an eye opening talk for me as various techniques were tested and finally used to treat drinking water in rural areas, this really started the feel of what is about to come in the following days.


Later in the afternoon, a panel discussion “Green Economy Concept and Policies - Pathways to Sustainable Development” (, I’ve learnt several new ideas about Sustainable Consumption and Production (SCP) or the concept of green economy, especially on the idea of clustering which has proven to be the most efficient way of pushing towards green economy, the talk emphasis that multidisciplinary of both science and arts should be used and integrated. Also looking from a macro and international perspective point of view was refreshing and showing that there is light at the end of the tunnel, and others have been through it already. Although, having talked with other researches – they believe it’s too big and far from what they are and that should be left for UN people to pursue instead. I guess there is a gap there still.


On the second day a panel “Sustainable Consumption and Production Policy for Waste Management”. IMO, this was an extension of the previous panel discussion, but rather more focused on real practice, from various type of communities – a very good example to state that not only one solution solves all problems – leaving the audience to think how their research/interest can contribute to the activities needed to achieve SCP. Again, the idea of policy making and enforcement has been launched here.

IMO the highlight was the afternoon talk from Siam Cement Group’s CEO on the topic of Green Industry Initiative for Sustainable ASEAN Economic Community ( where he shares the story of how he drove SCG’s business with the believe of going green since day 1. How he managed to create a culture (in the DNA and mindset) and RD plan towards SCG’s success of being one of the top companies awarded Dow John Sustainable Index (DJSI). Such an inspired speech and thinker to work with. My thoughts were, how can we breed this kind of great visionary, thinker and leadership, and how can we download his experience and skill for the next generation – to have a successor like him in other businesses.


And finally, the final panel on the topic of Opportunities and Impact of ASEAN Economic Community on the Environment: Future Research Needs, this was more or less the ideas for researchers to take for their researchers, the speakers did a really good job in thinking the research areas that would still be needed, although the majority focused on policy and integration regional matters – to a level that I think would be too big for researchers in our instituted, but yes these are thinkers, series of researchers and collaboration would therefore be needed to achieve those topics however, I’m glad that we also had people from UNU and influencers from TRF, BASEL and IGES to support if one dares to stand up and take the challenge, and example was also given from one of the panel discussion on her work.


Apart from that I had a chance to listen to various works undergoing by young researchers, also meet with various fields of academic people e.g. (a joke that I posted on my FB that “Being surrounded with a room full of PhD, is an exciting feeling!!”)


My teachers and colleagues e.g Dr. Somporn, Dr. Manaskorn, Dr. Sabatini, Dr. Khan, A. Akiko  Dr. Thunyalux, Dr. Sumana, Dr. Thantip– which I conveyed your regards to, that you encouraged me of coming here to present our work.

Researchers worldwide that I’ve personally talked with – very inspiring thoughts exchanged:


Dr. Yasushi Kiyoki – Fac. Of Env and Info Studies, KEIO University, Japan

Dr. Shiori Sasaki – Graduate School of Media and Governance, KEIO University, Japan

Dr. Tjandra Setiadi – Dept. of Chem. Eng, Institute Technology Bandung, Indonesia

Dr. Petros Gikas – Dept. of Env. Eng, Technical University of CRETE, Greece

Mr. Mohammad Helmy, Indonesia Solid Waste Association, Indonesia

Mr. Aboejoewono Aboeprajitno, Basel Convention Regional Centre for South-East Asia (BCRC-SEA)

Dr. Mario Tabucanon, United Nations University-Institute of Advanced Studies

Ms. Kubota Rieko – Center for Material Cycle and Waste Management Research, Japan

Dr. Chanatip Pharino – Dept of Env. Eng. Chulalongkorn Univ, Thailand

Dr. Annop Wongrueng – EHSM, Chulalongkorn Univ, Thailand

Dr. Alice Sharp – Dept of Common and Graduate Studies, SIIT, Thailand


Originals :


In summary, I really like to complement the organizers for their efforts in holding this event, this conference was a “gold mine” for networking and ideas, of which I believe has to be refreshed and revisited from time to time to remind oneself of the mainstream you’re in and not to be lost in only your current research, especially in the vast dynamics of world economics and environmental policies with trans-boundary trades. It is therefore our job as young energetic researchers to realize and reduce the gap between what we’re doing and the goal we’re aiming upon. And yes, I will do anything under my strength to carry on the mission that Dr. Somporn mentioned in the closing speech to contribute to the success of the community of scholars.

Monday, May 20, 2013

ชวนเด็กฉลาดมาเป็น Startup

วันก่อนได้มีโอกาสอ่านบทความ ชวนเด็กฉลาดมาเป็น Startup ของผศ.ดร.การดี เลียวไพโรจน์ ซึ่งได้จุดประเด็นว่า การเติบโตของ Startup ต่าง ๆ มักเกิดจากเด็กปานกลาง โดยที่เด็กฉลาดส่วนมากเลือกที่จะทำงานเป็นพนักงานมากกว่า พร้อมทั้ง ตั้งคำถามว่ามีทักษะสำคัญอะไรบ้างน่าจะมีสำหรับเด็กเก่งเหล่านั้น ในฐานที่เจอ startup มาหลายแบบและได้มีส่วนในหลาย startup จึงขอแสดงความเห็นเพิ่มเติมในประเด็นทักษะดังนี้


1.  ความคิดเชิงตรรกะ – จริงอยู่ว่าตรรกะมีความสำคัญ แต่กลับได้รับการสอนน้อยมาก คงมีเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์บทหนึ่งเท่านั้นที่สอนตอน ม.4 เทอมต้น นอกนั้นแทบจะหาเรียนไม่ได้เลย โดยส่วนมากมุ่งไปที่เน้นการท่องจำสูตรและการนำสูตรไปใช้เท่านั้น ดังนั้นหากเด็กไม่แสวงหา (ซึ่งเด็กฉลาดมักจะถูกปลูกฝังให้มุ่งแต่ผลสัมฤทธิ์ทางด้านคะแนนและการสอบ) ก็จะเป็นการยากที่จะมีทักษะ logic thinking และแทบจะไม่มีโอกาสที่จะมี fuzzy logic ได้เลยเพราะพื้นฐานไม่มั่นคง ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่สำคัญมาก ๆ ของการ Startup เพราะจะต้องเจอกับความไม่แน่นอนค่อนข้างมาก

2.  People skill – จะสังเกตได้ว่า Startup ที่ประสบความสำเร็จในระยะหลัง ๆ จะต้องอิง Mass market เป็นส่วนมาก และเช่นกันเด็กฉลาดกลุ่มนี้ได้ถูกสร้างจากระบบการเรียนการสอนที่เสมือนปลูกฝังให้มีความเห็นแก่ตัว เพราะการเรียนเน้นไปที่การท่องจำและการใช้ tips and tricks ในการแก้ปัญหา ไม่เน้นการทำงานเป็นทีมหรือคำถามปลายเปิดแต่อย่างใด ตัวอย่างที่พอจะยกตัวอย่างได้คือ มหาวิทยาลัยบางมด ที่ให้คะแนนนิสิตแค่ 0 กับ เต็ม (ได้มีโอกาสถาม อ. พบว่าท่านมีแนวคิดว่า คำตอบมีแค่ผิดกับถูกเท่านั้น – แนวคิดนี้น่ากลัวมาก) อีกทั้งในระยะหลัง ๆ การเรียนการสอนมุ่งไปที่การทำตาม KPI ด้านการศึกษามากกว่า เช่นจำนวนเด็กที่จบฯ ทำให้อาจารย์มีความจำเป็นที่ต้องให้ความสนใจกับเด็กปานกลางมากกว่าเด็กฉลาด จึงกล่าวได้ว่าแทบจะไม่มีการสร้าง skill นี้เลย

3.  Risk taker – ขนาด think out of the box ยังยาก จะหวังให้เป็น risk taker นี่แทบจะลืมไปได้เลย เด็กฉลาดมักไม่เคยล้มเลวหรือพลาดอะไรในชีวิตการเรียน ไม่มีเกราะป้องกันความล้มเลวจะเลือกที่จะทำงานตามคำแนะนำของคนรอบข้างในองค์กรที่มีความมั่นคงมากกว่า

ผมเห็นด้วยในตอนท้ายของบทความว่า กระบวนการเหล่านี้เกี่ยวข้องกับหลายฝ่าย ซึ่งผมว่าหากเรารอกลไกทางสังคมเหล่านั้นก็แทบจะหมดหวังเลยทีเดียว